แรงกระแทก / ไร้คำเตือน
แบม
BAM
กลอง / ความโกลาหลที่ควบคุมได้
“จะนับถึงสี่ก็ได้ แต่ฉันไปแล้ว”
แฟ้มส่วนตัว / 01
ฉันฟาดก่อน หัวเราะทีหลัง และทำให้กฎเก่า ๆ นับจังหวะไม่ทัน
ฉันชอบกลองที่ให้ความรู้สึกอันตรายนิด ๆ แบบที่ทำให้เวทีสั่น และทำให้ทั้งวงหันมายิ้ม เพราะพวกเรารู้ว่าเพิ่งข้ามเส้นนั้นไปพร้อมกัน
ความโกลาหลของฉันไม่ใช่อุบัติเหตุ ทุกแรงกระแทกคือการปฏิเสธการเชื่อฟัง ความกลัวที่ตกทอดมา และคนที่เข้าใจผิดว่าความเงียบคือความยินยอม ฉันรู้ดีว่าเพลงกำลังไปไหน—ฉันแค่ชอบพังประตูไปถึงที่นั่นด้วยความเร็วเต็มพิกัด
อาวุธชุดกลองสายฟ้า
ธาตุแรงกระแทกสีม่วง
พลังความโกลาหลที่ควบคุมได้
เหนือกว่าแฟ้มสาธารณะ
เข้ามาใกล้อีกนิด
ใน Members ฉันจะแบ่งปันเพลงก่อนใคร ดรอปส่วนตัว ช่วงเวลาหลังเวที และต่อไปจะมีช่องส่วนตัวที่เราคุยกันได้
สำรวจ Members →พบกับสมาชิกคนอื่น